Ξένα έντυπα Δημοσιεύσεις στην εφημερίδα, "Νέος Κόσμος", της Ομογένειας της Αυστραλίας   "Η κουλούρα της Πρωτοχρονιάς" (διήγημα), 31-12-2025 (ηλεκτρονική έκδοση) & 7-1-2026 (έντυπη έκδοση) https://neoskosmos.com/el/2025/12/31/news/greece/h-kouloura-tis-protochronias/?fbclid=IwY2xjawQL9ARleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe6LX_sMiy7rmenckBHz3V6HxFqa21T--Vdte1rBDLokKGl_wYCKnwsl73o8A_aem_67a_Y5km3Dibd82NXabmDg http://users.sch.gr/panlampri/Diigim12.html   Πατρίδα μου (Ψηφίδες), 16-3-2026 Αρχέγονες και πολύσημες οι θάλασσές σου υπέροχη, γλαυκομάτα, πατρίδα μου! Αρχέγονος ο Ευβοϊκός, ο Μαλλιακός, ο Παγασητικός και τα στενά του Αρτεμισίου που τα νερά τους αδελφώνουν διαιώνια, κομίζοντας στη ρύμη των καιρών μνήμες παντοίες, πάμπολλες και συγκλονιστικές γι’ ανθρώπων έργα πολυμήχανων που υφάνθηκαν σε εργαστήρια πολεμικά, αλλά κυρίως για κείνα που ’γιναν για την ειρήνη, για την προκοπή και για την ανθρωπιά. Κάθε φορά που την αέναα κινούμενη ψυχή σας και τα πέριξ τα πανώρια αντικρίζω, την Οίτη την κομψή και ελατόφυτη, τον θείο, πλουτοφόρο Σπερχειό, την Εύβοια που ερατεινά το εράσμιο κορμί της το Αιγαίο και τα δικά σας τα νερά νυχτόημερα κι αχόρταγα γλυκοφιλούνε, τις αετόμορφες και άγιες κορυφογραμμές που σβήνουν στην αχλή των οριζόντων, τα ακρωτήρια, τα νησάκια, τις ακτές και κάθε τι που από μακριά δεν φαίνεται, αλλά τον μέσα κόσμο μου δονεί και συγκλονίζει, νιώθω για σε, γλαυκή πατρίδα μου, χωρίς σταματημό, άγια, απροσμέτρητη, φερέσβια χαρά, τιμή κι ευγνωμοσύνη.   Όταν (Ψηφίδες), 21-5-2026 Όταν βυθίζομαι ηδονικά στις γαλάζιες θάλασσες της πατρίδας μου, νιώθω με τους αιώνες πως συνομιλώ και απ’ αυτούς μηνύματα πως παίρνω. Όταν πορεύομαι κοπιαστικά στα αετόμορφα βουνά της πατρίδας μου, νιώθω με τους αιώνες πως συνομιλώ και απ’ αυτούς μηνύματα πως παίρνω. Όταν θεώμαι εκστατικά τις αναιώνιες ομορφιές της πατρίδας μου, νιώθω με τους αιώνες πως συνομιλώ και απ’ αυτούς μηνύματα πως παίρνω. Όταν μυούμαι επίμονα στις παγκόσμιας αξίας επινοήσεις της πατρίδας μου, νιώθω με τους αιώνες πως συνομιλώ και απ’ αυτούς μηνύματα πως παίρνω. Όταν ταξιδεύω Οδυσσεϊκά σε στεριές και σε θάλασσες της πατρίδας μου, νιώθω με τους αιώνες πως συνομιλώ και απ’ αυτούς μηνύματα πως παίρνω. Πανάρχαια η πατρίδα μου, ταξιδεμένη με μπουνάτσες και μποφόρια στους αιώνες, για τούτο είμαι περήφανη γι’ αυτή και δεν φοβάμαι Κύκλωπες και Λαιστρηγόνες.       My Homeland Primeval and many-voiced are your seas, my splendid, bright-eyed homeland. Primeval the Euboean Gulf, the Maliac, the Pagasitic, and the straits of Artemisium, whose waters are forever bound as brothers, bearing through the rush of time memories of every kind - countless, overwhelming - of the deeds of ingenious humankind, forged in workshops of war, yet above all of those wrought for peace, for prosperity, and for humanity. Each time I behold your ever-moving soul and all the beauty that surrounds you - graceful, fir-clad Oeta, the divine, wealth-bearing Spercheios, Euboea, whose lovely body the Aegean and your own waters day and night, insatiably, caress with sweetness, the eagle-shaped, sacred ridgelines that fade into the haze of distant horizons, the capes, the islets, the shores, and all that from afar remains unseen yet shakes and stirs my inner world - I feel for you, my bright-eyed homeland, unceasingly, a sacred, immeasurable, life-giving joy, honor, and gratitude.